สุดท้ายผมก็ไม่เหลือใคร ผมต้องดูแลตัวผมเอง
ผมคุยกับเพื่อนคนที่ว่าผมสนิท้วย แต่แล้ว วาหวังก็ผม ก็พบความจริงว่า
ทุกคนก็เหมือนกัน
ทุกคนมีความลับ
ทุกคนมีโลกส่วนตัว
เมื่อมีกำแพงกับผม ผม ก็สับสนครับ
กฎการตอบแทนที่เท่ากัน ของผม ได้รับการท้าทายอีกครั้ง
ผมจะหวังอะไรล่ะครับ
ถ้าสิ่งที่ผม หวัง มันไม่สามารถตอบสนองได้เท่าที่ผม ทำ
ผมสับสนครับ ผมหว้าเหว่ ผม เหงา
สุดท้าย ย่อมมีความลับ
ผมจะคิดมากไปทำไม
เพราะผม กล้วว่า ถ้าผม ไม่เอื้อมมือออกไขว่คว้าสิ่งใด ๆๆ สิ่งนั้น ก็หลุดออกจากวงดคจรของผม
ผม ..................เบื่อชีวิตแบบนี้แล้วนะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น